Lijiang

Fra Arve paa tur.

So er eg komen til Turstm[let med stor T her i Yunnan og kanskje Kina. Dette er ein "eldgammal" by i beste Indiana Jones stil. Nesten litt for sott til [ vere sant. Byen vart kraftig oydelagt i eit jorskjelv i 96 so mesteparten vel ganske so nytt. Byen er p[ Unesco si liste sjolvsagt. Turistar i botter og spann sjolv om det er l[gsesong. Suvenirsjapper, hoteller og resturantar dominerar, tvilar p[ det bur folk her i denne delen av byen. Ein stor kopp vanleg kaffi kostar 58 Yuan eller ca 60 kroner... Lurte p[ [ kjope ein fleece jakker her i g[r, men den var betydleg dyrare enn heime; ca 40%
So det er tydeleg att Kinesarane har f[tt pengar [ rutte med. Eg har heller aldri nokon gong sett so mykje SUV eller Landcruisarar nokon sinne. Heilt vanleg bil p[ vegane her og helst svart.

For syklistar so er det store kontrastar. Om dagen er vi ute og syklar i det normale Kina utanfor turiststraumen og kaos. Vi blir ofte rett og slett ignorete. Spor vi om [ f[ ta bilde ser ikkje folk p[ oss ein gong. Vi betalar same pris p[ mat og frukt som dei lokale. Sjolv om vi stikk oss ut so er vi p[ likevel freda. Om kvelden kjem vi ofte inn til slike kontruerte turistmaskiner der vi blir sett p[ som pengemaskiner og potensielle kunder og blir behandla deretter. Kjekt [ vere p[ slike plassar og men dog. Alltid godt [ sitte p[ sykkelsetet etter ein dag p[ ein slik stad.

Og det ser d[rleg ut for all sykling vidare. Sidan Tibet er steng for ukjent tidsrom, planla eg [ sykle nordover gjenomm Sichuan. Men fekk e-post i dag fr[ Belgarane, og dei vart stoppe av PSB p[ denne ruta og sette p[ buss til Shangri La. Dei kjem sorover att saman med andre syklistar som og planla [ sykle denne vegen.

Eg er ikkje sikker p[ kva eg gjer. Tibet skal i teorien opne om 2 veker, men det er bingo om dette verkeleg skjer.

Tibet

Ser ikkje ut til at det blir noko tur til Tibet for meg. Ingen turistar slepp inn i det heile. I tilgrensande omr[der i aust er det likeeins. Dequen er stengt, folk f[r ikkje g[ p[ bussen dit ein gong. Vestelege delen av Sicuan er og stengt. Syklistar der vart sette p[ bussen austover av PSB( Turist politiet)
Ser ut til at Kinesarane vil ha arbeidsro.....
Men reiser likevel nordover i morgon, og reiser kanskje vidare nordover gjennom aust Sicuan.

Dali

Fra Arve paa tur.

Er etter nokre dagar med hektisk sykling komen til Dali, en gamle hovedstaden i Yunnan.
Det har vore ganske variert sykling opp hit. Alt fr[ vegar som g[r langs bakkekamar og ryggar heile dagen, til neste dag ned langs elva inn og ut av sm[ dalar djupt ned i dalbotnen. Trefte p[ ein grusveg heilt uventa. Visste ikkje kor lenge dette skulle vare eller kor det bar hen. 100km seinare kom eg inn p[ asfalt att. Blir litt sveitt n[r ein ikkje veit kvar ein endar. Eg har kart men det var ikkje av dei mest presise. Klarte [ velte sykkelen opp i ein vassdam d[ eg skulle sporre etter gjestehus(d[rleg parkert av meg) og alt laust gjekk rett i vatnet. Kamera pass, pengar, alt. Alt fullt av grus og vatn..
So det var ikkje mykje til stemmning i teltet den kvelden. Neste kveld p[ eit hotell so sette eg kameraet oppe p[ fjernsynet med lyden av heile natta og det torka opp ein del fuktigheit. Litt gronne bilder fyrste dagen men ser alt ut til [ vere ok :-).
I g[r var eg med Romina og Fraseco p[ utflukt. Koyrde eit par mil til ein fiskar som demostrerte fisking med fugl, "Corrano" er vel navnet. Dette er fiskar som lever av fisk men dei er tamme og har ein st[ltr[d omkring halsen so dei ikkje klarar [ svelge fisken dei fangar. Mange har vel sette dette p[ fjernsyn. Men det var artig [ vere med i b[t og sj[, sjolv om dette var ei skikkeleg turistgreie.
Skal vere her eit par dagar, og so f[r eg sj[ kva det blir med Tibet. Det heilt stengt der etter det folk fortel.

Eller er Jostedalsbloggane umuleg [ opne. Veit ikkje om det er diskusjon om villreinstamma mellom Skj[k og Jostedalen, eller loypenytt som gjer att Kinesiske mydigheiter sperrar desse ;-)

So var det Kina.

Fra Arve paa tur.

Endeleg inne i Kina. Det tok litt tid i passkontrollen. Antonin som eg sykla med over var ferdig p[ 10 min. Eg sat og venta i 1 time og skjona lite. Fekk mistanke om att det ville ha litt ekstra pengar. So eg gjorde mitt beste p[ [ prove [ stirre dei i senk, men det ikkje var noko [ hente her. Etter ei stund byrja eg [ mase p[ ei og br[tt kom det ut ein morsk fyr og starta og forhoyre meg om reiserute og osv. Eg svara so godt eg kunne, og han tok fram passet mitt, og ba om ID-kort. D[ eg fekk sj[ passet sjolv skone eg att dei var litt nervose. Bildet var fr[ 2000, halve ansiktet i skugge, resten med riksloeva over. Gammalt norsk pass er lett [ forfalske). I tillegg har eg no h[rlengde p[ 2mm. So dei var tydeleg i tvil. Men etter nytt forhoyr og masse tvil kom slapp eg inn. So var det gjenom tollen, men vi vart vinka av ei knallsot kinesisk dame, og eg sykla rett ned grensebommen so den hoppa av henglsa. Vi var inne i Kina med eit brak.

Eit nytt land og kultur.Og ja det var ein stor forskjell [ komme inn i Kina. Lanskapet er mykje et same men stemninga var ganske so forskjellig. I Laos alt tilbakelent og ferieaktig. Her alt stramt og tilrettelagt. Vegane g[r rett igjennom landskapet og asfalten glinsar i sola, og alle er i fullt arbeid. Her ikkje noko tilrettelagt eller bygd opp for turisme(enno). Kinesarane har nok med sin eigen kultur og jobb. Vi turistar er ikke lenger midtpunktet som i Laos. Men det betyr at vi kan slappe av og sj[ p[ folkelivet og nesten ingen ensar oss i det heile.
Kinesarane er opptekne av [ ta oss att i alt og ser framover.
Skulle nesten tru at eg er i Japan. Det er freaka klesdrakter og frisyrar overalt, lite som minnar om kommunisme. So eg gledar meg til ] reise vidare inn i landet. No g[r vegen vidare til Dali og fjella. Men det betyr att no har motbakkae byrja for alvor.

Linkar til andre syklistar

Dei fleste som syklar langt har eigne webstader. Her er nokre linkar til folk eg har sykla saman med siste tida.

Frederic, Julien og Coretin
http://bruchiminh.be/

Desse har egsykla med siste dagane:

Romina og Francesco
http://www.cincio.ch/romycincio/


Peter og Gen
http://doitonbike.blogspot.com/

Har lasta opp bilder

Fra Arve paa tur.

P[ Mekong og Udomhxay

So var det tide [ reise att. Hadde lyst p[ ein b[ttur p] Mekong og tok sykkelen med med og hoppa ombord p[ ein av elveb[tane som trafikerar elva. Lange rakele b[tar. 30 meter lange og 3 meter breide. Ombord var det eit lett blanding av div turistar som skulle til Thailand, lokale som skulle heimatt etter [ ha vore p[ handel i byen og nokre syklistar. Etter bonn og eit lita offerg[ve til Isuzu motoren so starta vi opp brumma oppover elva. Oppover mellom slake [sar og sm[ landsbyar langs elvebreidda. Vi svinga inn i fjell og svaere Mekong smalna inn til 30-40 meter, Kapteinen navigert p[ kryss og tvers med ofte berre 3-4 meter klaring til steinar og land. Straumen var til tider so sterk at vi nesten stoppa opp. Vi passete fiskarar som padla rund i straumen med bitte sm[ b[ter som om dette var eit lite basseng i hagen.. Sette ut fiskesnore og garn. S[g litt skummelt ut.
Pak Beng i kveldinga, ein transittplass for alle som skal til Thailand eller kjem fr[ Thailand (2 dagars tur. Stemmninga var i taket, og tydlegvis hadde mange av kelnarane p[ kafen der vi [t kvelds tjuvsmaka p[ varene. Byen var ganske vill vest so det var godt [ sykle vidare mot M Xay neste morgon med 2 par, Sveits og Canada. Canadiarane hadde vore vakne heile natta av rotter p[ rommet, og rottene hadde ete hol p[ ei av sykkelveskene. Flott tur oppover, gjennom landsbyar og rismarker. Ein usedvanleg stille del av rolege Laos. Store landsbyar av berre bambus hytter. Men idyllen varte ikkje so lenge for vi kom til rett etter ein bilulukke. Ein Pick-Up hadde velta med 15-20 mann p[ planet... So det var 4 mann som l[g blodete og faele i grofta og ynka seg. 50 stk s[g p[, og vi kunne ikkje Lao. So det vart litt stress, vi s[g litt p[ dei men det virka som om det berre var skrubbs[r.
Eg ba dei vaske s[ra godt og peike p[ ein dunk som stod der. No water, Lao-Lao sa dei. Yes that is very good sa ein av oss turistane. Ein Lao mann skrudde av korken p[ ein dunk med 96% heimebrent og byrja ] skvette [ p[ s[ra til dei som l[g i grofta, og dei gloymde garantert alle andre plager for ein stund. Vi fekk stoppa ein bil som kom forbi og der var det ein tolk og folk som ringte etter lege. Alle skada var stabla p[ lasteplanet p[ ein ny bil og alle andre som m[tte finne p[ [ bli med og dei forsvant. Vi kunne puste letta ut. Ganske so hjelpelaust n[r vi ikkje snakkar spr[ket.
Og vi sykla alle vidare med hjelmen p[.

Ingen bilder no. Kanskje i moron.

Lang Prabang er heilt OK.

Fra Arve paa tur.

Er enno i L B og slappar godt av. Er nesten redd for [ miste formen som eg har opparbeida i Malaysia og Thailand rett for eg tek til p[ det store fjella. Men det er 4 veker med sykling for det blir retteleg hogt. God mat og kvile gjer sikker godt, og alibiet er att eg litt tidleg ute p[ ruta. Snoen ligg enno p[ dei hoge passa i vest Yunnan og Tibet

Heldt p[ [ organisere ei pakkeforsendelse fr[ Norge til Dali i Kina men det var ikkje so lett som forventa. ja-ja.

F[r sj[ om eg skal vere ordentleg turist i morgon.

Har lasta opp nokre nye bilder. Det g[r so sm[tt att der blir ikkje so mange

Inn i fjellheimen

Fra Arve paa tur.

Fekk delen til sykkelen p[ Fredag. Willie p[ Top Cycles Zone sette den inn i hjulet p[ Laurdag. Test tur p[ Sondag. M[ndag var det [ byrje ] sykle att.
Arbeislysta var stor og sjolv om eg sykla meg vekk og alle peika meg sjolvsagt attende p[ den mes traffikerte og kjedelegaste so gjorde det ingen ting:-)! Dagen gjekk i ein fart. Landskapet var slik som det pleier i utkanten av ein hovedstad, ganske kjedeleg med masse industri og greier.
Kom til Phon Hong i kveldinga, eit stovete vegkryss med eit hotell. Sakna litt byen n[r eg fekk sj[ kva dei hadde ] tilby. Ei diger celle, som lukta mugg og var fuktig. Heile huset rista n[r lastebilar passerte, noko dei gjorde heile natta. Men overaskande nok so var det ingen kakerlakkar p[ rommet. Hadde venta ein invasjon i lopet av natta. Etter ein flott dag p[ sykkel kom eg inn i Vang Vien. Ligg flott til ved kalk-klipper, idyllisk. Midt i landsbyen ligg ei flystripe fr[ den tid amerikanarane dreiv og bomba av hjertens lyst. Det er ein del sementhus omkring her og. Omr[det aust for her var eit av dei omr[da der med mest kamphandlingar.

V V har eit d[rleg rykte i som byen lever opp til. Byen var full av folk som vasa om kring i badebukse eller bikini barbeint, etter dei hadde ete pizza med eksotisk sopp. Eller helst royka lokal tobakk. Eller so gjekk det i [ flyte ned elva p[ traktorslangar fr[ bar til bar, eller sj[ reprisar av "Friends" p[ barane i byen.

Berre ] kaste eg p[ sykkelen og komme seg vidare. Og det vart betre og betre innover i fjella. Rett nok vart det ein god del tyngre [ sykle men motbakkar er ein ein gong betre enn dette sorgelege slettelandet i Thailand. So eg storkosa meg for det meste.
Lite turisme, berre eit glimt av fyllesjuke turistar med iPod i det dei for forbi i VIP busar. Hadde f]tt eit tips i V T om overnatting og eg fann no dette til slutt opp i fjella. Knottliten plass. 4 bungalows 2 returantar og ein dam med heitt kjeldevatn :-)! So det var [ lempe saken inn p[ rommet og jumpe uti. Godt [ flyte omkring ein droy time etter ein lang dag. Turen vidare neste dag var bratt men med flottutsikt fr[ toppen. Sykla vidare gjennom landsbyar som klamra seg til toppen av det bratte [sane. Svingete og bakkete men likevel hogt over dalbotenen. Siste kvelden for Luang Pabang dukka det opp tilsaman 15 syklistar som kom inn fr[ nord og sor. Motte att 2 Belgiarar som eg hadde mot p[ den Kinesiske Ambassaden, og sykla viare med dei. Alltid kjekt med selskap. Til L B gjekk det greit 30 km med nedoverbakke + litt oppover so ein kan ikkje klage.

L B er verna av UNESCO og er nydeleg, flott og fin og kunne har vore kvar som helst i verden, vel nesten... Alt som er maksimalt tilrettelagt for turistar ser merkeleg likt ut, nesten som bensinstasjonar eller supermarked..

Ellers har eg f[tt Visa til Kina, 2 M[nader og d[ er ting mykje betre.

Skal prove [ laste opp litt fleire bilder etterkvart. Ikkje mykje fart p[ nettet her.